Bij de dames recreanten voelde zij zich helemaal thuis. Ze hielp mee om het team op te bouwen, dacht mee, zocht leden en zorgde ervoor dat iedereen zich welkom voelde. Naast het fluiten van de thuiswedstrijden ging Wilma ook vrijwel altijd mee naar uitwedstrijden. Altijd aanmoedigend, luidkeels en vol enthousiasme. Je hoorde Wilma op de tribune, fanatiek en trots. Bij feestjes en Sinterkerst van het dames recreanten team was Wilma er altijd bij en zorgde ze voor veel gezelligheid. Bij de vereniging hielp ze bij clubweekenden, haalde en bracht de jeugdleden, maakte tasjes klaar bij uitstapjes, smeerde broodjes, hielp bij spelmiddagen en leidde scheidsrechters op. Tijdens de Week van de Scheidsrechter kreeg zij dan ook altijd meer dan verdiend een mooie bos bloemen. Bij wedstrijdavonden in de kantine zelf haar zakje decafé meenemen, kokend water bestellen en daar dan wel voor willen betalen. Ja, dat was Wilma. Wilma was altijd aanwezig bij leden- en jaarvergaderingen. Betrokken, duidelijk, direct. Niet bang om haar mening te geven, maar altijd met hart voor de vereniging.

In woorden: betrokken – enthousiast – uitbundig – luidruchtig – duidelijk – direct – fanatiek- behulpzaam - hart voor onze vereniging! Dankbaar was ze ook en dat liet ze blijken: “Wat is het toch een mooi team. Zo fijn dat ik ben uitgenodigd en dat ik erbij hoor.” Dat gevoel, dát was Wilma. We zijn haar dankbaar voor alles wat zij voor HVC en de dames recreanten heeft betekend. Wilma hoort bij HVC. Altijd! Wat gaan we haar ontzettend missen!

Dames recreanten en bestuur HVC